donderdag 31 december 2015

goede voornemens en zo

Ze doen alweer de ronde... en ook hier slopen ze binnen. Zoals wel vaker hand in hand met wilde plannen en grootse dromen. Ze trekken aan mijn mouw, fluisteren "kies mij" in mijn oren en zetten me toch weer aan tot nadenken, terug- en vooruitblikken.

Voornemen 1 is er eentje over stof. Veel stof, netjes weggeborgen in dozen, maar ook in zakken, tasjes, onder de trap, "even uit de weg gelegd"... Stuk voor stuk lappen en lapjes die het verdienen om verwerkt te worden. Hetzelfde geldt voor al die patronen waar ik maar niet aan kon weerstaan en die nu in mijn kast staan te blinken. We gaan dit jaar dus wat vaker shoppen in de eigen voorraad!



Ik voegde vandaag trouwens al de daad bij het woord en tekende, plakte en knipte alvast 3 patronen! Twee voor mij en één voor de dochter.

Want voornemen 2 is om opnieuw te proberen wat vaker voor mezelf te naaien. Goed begonnen is half gewonnen zeker? Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Voornemen 3? Me hier ook weer wat vaker laten zien. Want een terugblik op het afgelopen jaar was hier snel genomen. Met dit bericht erbij kom ik amper aan 12 posts. En dat wil niet zeggen dat hier niets gebeurd is, integendeel. Ik maakte werk van een droom, en waagde in het voorjaar ook de sprong...


Ik naaide een klein reizend winkeltje bij elkaar, stond her en der - met wisselend succes, maar dat gaat blijkbaar zo - op marktjes en genoot!

foto: Herman Desmet fotografie


Er lopen intussen hier en daar kinderen rond in kleertjes van Janne Maan, een fijne gedachte! Het is nog altijd een beetje zoeken welke kant ik verder uitga, dat is nog werk voor volgend jaar. Maar er zijn alvast goede vooruitzichten. Uitdaging blijft om voornemen 2 daarbij niet uit het oog te verliezen...

Bij het doorbladeren van de foto's merkte ik dat een aantal zaken niet gefotografeerd raakten, anderen dan weer wel op de foto, maar niet op de blog. De collage van mijn zelfgemaakt 2015 is dus niet helemaal compleet, maar ik blijf het wel leuk vinden om een aantal zaken op een rijtje te zien staan.



Terug naar die voornemens, want ze blijken ongeduldig... Ik neem ze gewoon alledrie mee het nieuwe jaar in! Samen met een vierde - o zo belangrijke - om voluit van elk moment te genieten!
Ik heb twee inspiratiebronnetjes die me daarbij helpen: mijn dromer en mijn diva...


en mijn gekkebekkentrekkers :-)

Een supergelukkig 2016 en tot gauw!


Liefs, Leentje

maandag 12 oktober 2015

M-fair 2015: wij waren er ook bij!

Met M-Fair organiseerde Mechelen een dag rond eerlijke en duurzame mode. Je kon er eerlijke kleren, accessoires en wol shoppen op de markt, workshops volgen, kledij ruilen, enzovoort. In de voormiddag werd de rode loper uitgerold voor een ontwerpwedstrijd waar de deelnemers eigen creaties konden tonen die pasten in het duurzame concept.

Via een late oproep vorige week liet ik me last-minute overtuigen om ook mijn kans te wagen. Zoonlief stelde - nogal verrassend - zichzelf als model ter beschikking, en toen had ik helemaal geen reden meer om het niet te proberen.

Ik koos voor een eenvoudig silhouet, al moet ik bekennen dat de realiteit én manlief me erop wezen dat ik niet te zot moest beginnen doen gezien de nogal strakke deadline... Eenvoudig dus, maar met fijne details.


De trui is een eenvoudige sweater met sjaalkraag uit biologische jacquardstof van Froy&Dind. De stof kreeg het GOTS-label en is dus milieuvriendelijk en sociaal verantwoord geproduceerd. Ze zit bovendien ook heerlijk zacht en comfortabel. Ook belangrijk, want zo wordt die trui veel en graag gedragen!



De broek werd gerecycleerd. De basis voor deze broek was een andere broek. Een klassiek model uit de kringloopwinkel werd verknipt en opnieuw in elkaar gestikt. Met felblauwe stiksels en accenten aan de zakken. De extra zak op de broekspijp was in een vorig leven een das. Een tweede stukje van de das doet achteraan dienst als riemlus.



Door de details wordt deze broek een tikje anders dan anders. Het is nu al Lukas' lievelingsbroek!

Maar over naar de show... Want dat was toch wel spannend... Wachten achter de schermen... Toch nog even pasjes oefenen (en zou ik nu om de drie of om de vier stappen even blijven staan?)... Eens gluren of ik papa in de zaal zie zitten... En dan werden we aangekondigd en begon onze muziek!


Even schrikken omdat er toch wel wat mensen rond de catwalk zaten, maar aangemoedigd door het applaus heeft hij dat ronduit schitterend gedaan! En ik razend trots natuurlijk!

Onze outfit bleek ook goed voor de derde prijs! Maar los daarvan heb ik vooral ook genoten van het recykleren, het even afwijken van de planning, en een heel fijne voormiddag!

M-Fair, het is voor herhaling vatbaar!


donderdag 6 augustus 2015

Ileana on tour: a new Compagnie M pattern

Een introductie hoeft eigenlijk bijna niet meer, de laatste dagen kon je al her en der de meest mooie en uiteenlopende versies van Ileana bewonderen. Ileana, dat is het nieuwste patroon van Compagnie M. En Marte is er alweer in geslaagd om een patroon te ontwerpen dat je creativiteit aan het werk zet, maar je tegelijkertijd ook begeleid bij elke stap doorheen de glasheldere uitleg.

Ik was al helemaal verkocht bij de eerste versie, en dan nog eens en nog eens en nog eens... Je kan bij dit patroon kiezen uit verschillende mouwopties, kragen, knopenpads, ... met andere woorden eindeloos combineren.

Tijdens de testronde was ik volop bezig met koffers maken en zo, maar ik naaide met veel plezier deze Ileana jurk toen ik weer thuis was. Tijdens de vakantie ging ik al - mentaal dan toch - door de stoffenvoorraad en bedacht ik alvast welke combinaties ik zou maken.

Mouwloos met de strikkraag dacht ik zo, en Janne bestelde een zwierrok. Maar eens thuis werd het toch iets anders. 



De stof die ik in mijn hoofd had (Athena van Art Gallery), werd door dochterlief goedgekeurd. En als bij wonder vond ik in de knopendoos van mijn schoonbroers grootmoeder de ideale knoopjes. En de passende paspel had ik zelf nog liggen!



Het bleef een mouwloze versie, maar ik ging uiteindelijk voor een puntig peter pankraagje en vals knopenpad. Of liever gezegd, ik behield de lijnen van het knopenpad en stikte daar een paspel tussen.


Zalig als de puzzel past!

De zwierrok, daar ben ik niet vanaf geweken, daar keek Janne ontzettend hard naar uit (zo hard dat ze zelfs al probeerde te zwieren toen de rok nog niet aan het lijfje hing...).






En dat zwieren, dat is al uitgebreid gestest intussen... Het maakt foto's nemen wel bijzonder uitdagend...

Ik achtervolgde de dochter dan ook met de camera doorheen Watou én Mechelen.


Superblij is ze met haar nieuwe jurk! (en beer moest mee op de foto!)


Bij het zwieren komt de biais waarmee de rok werd omgezoomd - superhandig is dat! - piepen, een leuk detail!


Ze heeft nog wel wat ruimte om te groeien in deze jurk, dus hier gaat ze nog veel plezier aan beleven. 

Zoals gezegd, gingen we op stap in Watou. Om er te wandelen... 




te genieten van de kunstwerken...


zelf ook aan het werk te gaan... (ze koos trouwens heel toepasselijk voor mosterdgeel kleurkrijt :-) )

en uiteraard...


te zwieren!

Of ik nog zo'n zwierkleedje voor haar kan maken? Tuurlijk wel!
En als je zelf ook met dit geweldige patroon aan de slag wil, dan kan je nog even (tot 11 augustus) profiteren van 10% korting met de code ILEANA10. Je vind het hier.

Ga ook eens kijken naar alle prachtige versies van de andere deelnemers aan de blogtour en laat je inspireren!

Bedankt Marte voor alweer een fantastisch patroon!

en al dat zwieren, dat verdient toch wel een ijsje!


donderdag 16 juli 2015

Theo in de Tour

De Tour, en de koers in het algemeen, maakt een wezenlijk deel uit van mijn jeugdherinneringen. Op bezoek bij oma en opa werd er vaak samen naar de koers gekeken. Met het geluid af en opa die voor commentaar zorgde (en nog steeds zorgt trouwens). Maar ook thuis volgden we trouw wat er in Frankrijk gebeurde. En ook nu nog. Minder intensief, dat wel. Vaak met commentaar van zoon en dochterlief zodat ik ook nu nog vooral moet afgaan op wat ik zie. Of ik volg het met een half oog of oor terwijl ik achter de naaimachine zit.

Ik kreeg van Isabelle van Kersenpitje een stuk katoen uit de reeks Vive le Tour van haar eigen collectie tel père, tel fils. Of ik het zag zitten om hier iets uit te maken? Reken maar! Want zowel de kleuren als de print zijn mijn Lukas op het lijf geschreven!


Ik moest ook niet lang nadenken wat ik uit dit superstofje zou maken. Een hemdje zou het worden. En als ik hemd denk, denk ik tegenwoordig automatisch Theo!

Waar ik voor de eerste communie in april nog een smalle 122 moest verlengen, mocht ik tot mijn verrassing - het is tijden geleden dat onze zoon nog eens in de breedte is gegroeid... - deze keer de standaard 128 uitknippen.



Ik koos voor de eenvoudige uitvoering, met een gewone kraag. Zoonlief wou liever geen borstzakje, dus lieten we dat ook achterwege. Bij gebrek aan een passende paspel stikte ik een dubbelgevouwen wit biaislint tussen de rugpas en het rugpand. Voor de sluiting koos ik zwarte kamsnaps.


Ziezo, klaar om op de fiets te stappen! Of bij nader inzien toch liever luilekker in het gras...




De stof liet zich supergoed verwerken, en wij zijn meer dan blij met het resultaat! Het bracht ons alvast in de juiste stemming voor onze vakantie in La France!

De zoon was in een bijzonder goede poseerstemming, wat foto's kiezen moeilijk maakte... Dus omdat ik het niet laten kan, nog twee!



Vive le Tour is er ook in biotricot en sweatstof. En er zijn nieuwe prints in aantocht in de collectie tel père, tel fils. Je vindt ze hier!

zaterdag 20 juni 2015

Nina - Here comes the sun


Sinds gisteren kan je het patroon van de Nina rok of broekrok van Compagnie M ook in huis halen voor kleine dametjes. Wat mij betreft is dit een absolute must-have!



Met Nina haal je namelijk meteen het patroon voor twee geweldige basics in huis: een A-lijn rok én een broekrok. En zoals we gewoon zijn, biedt ook dit Compagnie M-patroon mogelijkheden om eindeloos te variëren: verschillende zakjes, blinde rits of gulp, paspel,...

Ik koos ervoor om de broekrok te testen. Met een dochter die niet zo into rokjes is, is dat namelijk een geweldig compromis. En dat werkt ook in de omgekeerde richting!

Janne koos de stof uit een kleine selectie die ik haar voorlegde. Ik combineerde met een stukje roze voor de zakken en zij viste een knalgele paspel uit de voorraad.
Ik maakte de versie met blinde rits in de zijnaad en steekzakken én zakflapjes.



Het naaien zelf liep supervlot. Alles wordt heel duidelijk uitgelegd en de handleiding bevat heel veel foto's. Mijn Janne heeft op zijn minst gezegd uitdagende maten. De maattabel wees uit dat ik een maatje 1 in de taille moest verlengen tot een maatje 4. Met behulp van de duidelijke uitleg van Marte paste ik het patroon aan, met een perfecte pasvorm als resultaat!

Ik vergat in al mijn enthousiasme de knoopsgatenelastiek toe te voegen, maar dat bleek gelukkig niet nodig te zijn. De broekrok past perfect in de taille.


Dochterlief bewijst hier trouwens dat ze momenteel groeit terwijl je erbij staat... Tussen het meten en het naaien in groeide ze zomaar eventjes 2 centimeter!

Met deze broekrok is ze in ieder geval helemaal zomer- en vakantieproof!








Laat die zon nu maar komen!



Ga zeker ook eens kijken bij de andere deelneemsters aan de blogtour, want er werden tijdens het testen ongelooflijk mooie Nina's vanonder de naaimachines getoverd! En ga vooral ook zelf met het patroon aan de slag!

Warm aanbevolen! 



zaterdag 25 april 2015

Theo en Charles... en Lukas! (KCW #2 & 3)

De outfit die het eerste klaar was hadden jullie nog tegoed. Die van het feestvarken van dienst!

Ik won vorig jaar een bon van bij Fat Quarter Shop en viel daar als een blok voor deze huisjes van Art Gallery. Ze werden in mijn mandje gezwierd en kregen ook meteen de bestemming "communiehemd voor de zoon". Kijk maar eens hoe schoon die kleur bij zijn ogen past!


Over het patroon bestond ook geen twijfel. Theo zou het zijn. Bij het opmeten van zoonlief bleek dat hij het laatste jaar 7 cm langer werd, maar geen milimeter breder... Gelukkig zijn er dan de smalle maten van zonen 09. Ik nam het patroon van de smalle 122, en verlengde dat met een paar centimeter.


We gingen voor de basisversie deze keer, om het stofje helemaal op zichzelf te laten werken.


Over de broek was zoonlief zelf heel duidelijk. Hij wou dat ik nog een broek maakte zoals zijn lievelingsbroek. En dat is Charles van Compagnie M. De eerste testversie die ik voor hem maakte was de absolute favoriet van de afgelopen winter.

Ik ben zelf ook nog altijd fan van de Charles, dus ging maar al te graag op dat verzoek in. Ik gebruikte deze keer grijze piquékatoen van bij Mondepot, gecombineerd met petrolkleurig linnen en muntgroene paspel. De perfecte knopen met een muntgroen randje vond ik bij Veritas.



Hij is er helemaal klaar voor! Het is een outfit geworden om in weg te dromen...


Hier en daar rond te hangen... (speelproof!)


Een gat in de lucht te springen...


En opnieuw weg te dromen...


En dan kan je er ook je eerste communie in doen hé! Theo, Charles en Lukas, een toptrio!